แถลงการณ์สมัชชาคนจน เดินหน้าประชาธิปไตยเขียนรัฐธรรมนูญใหม่ของประชาชน!

  นับตั้งแต่เปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบประชาธิปไตย    ในวันที่ ๒๔ มิถุนายน ๒๔๗๕ มาจนถึงปัจจุบัน เป็นเวลา ๙๔ ปีแล้ว ประเทศไทยของเรายังคงไม่ได้             เป็นประชาธิปไตยอย่างเต็มตัว มิหนำซ้ำยังมีแนวโน้มที่จะห่างไกลออกไปอีกด้วย  โดยเฉพาะ เมื่อมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันในวันที่ ๖ เมษายน ๒๕๖๐

รัฐธรรมนูญฉบับนี้ ได้ทำลายหลักการที่สำคัญในระบอบประชาธิปไตย คือ การให้ความสำคัญ         กับความมั่นคงของรัฐ มากกว่าการคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชน รวมศูนย์อำนาจไว้ที่ระบบราชการ     มัดมือมัดตีนของประชาชนไว้ด้วยยุทธศาสตร์ชาติที่ไม่สอดคล้องกับสถานการณ์และไม่สามารถปฏิบัติได้จริง   อีกทั้งที่มาขององค์กรอิสระและวุฒิสภาก็ไม่ได้มีที่มาที่ยึดโยงกับประชาชน อันแสดงผลออกมาเป็นคำวินิจฉัย  ที่ประชาชนไม่ยอมรับ และก่นด่าไปทั่วทุกมุมเมือง แม้กระทั่งที่มาของรัฐบาลแต่ละคณะก็เต็มไปด้วยข้อกังขา  การบริหารของรัฐบาลก็สร้างความเดือดร้อนให้แก่ประชาชนเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นค่าครองชีพที่สูงขึ้น    แต่ราคาผลผลิตกลับตกต่ำลง คนงานถูกเลิกจ้าง แรงงานแพลตฟอร์มถูกขูดรีดค่าแรง มีการออกกฎหมาย       ที่ขับไล่และจำกัดสิทธิของประชาชน  ไม่ว่าจะเป็น พรบ.อุทยานแห่งชาติ พรบ.สงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า  พรบ.คณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ  พรบ.การเดินเรือในน่านน้ำไทย รวมทั้งมีการยอมรับข้อตกลง     และกติการะหว่างประเทศ เช่น ข้อตกลงทางการค้าที่ไม่เป็นธรรม การแก้ไขปัญหาการเปลี่ยนแปลง         สภาพภูมิอากาศจอมปลอม ก็ยิ่งทำให้ประเทศชาติขาดความเป็นอิสระทางเศรษฐกิจ     

 ช่องว่างทางการศึกษาระหว่างคนรวยกับคนจนมากขึ้นเช่นเดียวกับช่องว่างทางรายได้ ยาเสพติดระบาดไปทั่วทุกหัวระแหง ปล่อยให้จีนเทา ยิวเถื่อนเข้ามาครอบครองที่ดิน ทำธุรกิจผิดกฎหมาย และเหิมเกริมถึงขั้นทำร้ายประชาชนคนไทย ระบบราชการก็เต็มไปด้วยการทุจริต คอร์รัปชั่น ระบบพวกพ้อง และไม่มีประสิทธิภาพ รัฐสวัสดิการถูกบิดเบือนเป็นนโยบายประชานิยม หนี้สินครัวเรือน หนี้สินประเทศชาติก็สูงขึ้นเป็นเงาตามตัว ระบอบประชาธิปไตยที่เราอยากได้ไม่ได้เป็นแบบนี้  

 พวกเราเห็นว่า หลักการที่คณะราษฎรได้ประกาศไว้เมื่อเปลี่ยนแปลงการปกครอง ๖ ประการคือ

๑. จะต้องรักษาความเป็นเอกราชทั้งหลาย เช่น เอกราชทางการเมือง ในทางศาล           ในทางเศรษฐกิจ ฯลฯ ของประเทศไว้ให้มั่นคง

๒. จะต้องรักษาความปลอดภัยในประเทศ ให้การประทุษร้ายต่อกันลดน้อยลงมาก

๓. จะต้องบำรุงความสุขสมบูรณ์ของราษฎรในทางเศรษฐกิจ โดยรัฐบาลใหม่จะพยายาม      หางานให้ราษฎรทุกคนทำโดยเต็มความสามารถ จะร่างโครงการเศรษฐกิจแห่งชาติ         ไม่ปล่อยให้ราษฎรอดอยาก

๔. จะต้องให้ราษฎรได้มีสิทธิเสมอกัน

๕. จะต้องให้ราษฎรมีเสรีภาพ มีความเป็นอิสระ เมื่อเสรีภาพนี้ไม่ขัดต่อหลัก ๔ ประการ ดังกล่าวข้างต้น

๖. จะต้องให้การศึกษาอย่างเต็มที่แก่ราษฎร

หลักการดังกล่าว เป็นหมุดหมายที่สำคัญในการบรรลุถึงระบอบประชาธิปไตย  หรือเป็นสิ่งที่พวกเราเรียกว่า “ประชาธิปไตยที่กินได้ การเมืองที่เห็นหัวคนจน” แต่ในเมื่อรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันไม่เป็นไปตามหลัก ๖ ประการนี้  พวกเราจึงได้เรียกร้องให้มีการเขียนรัฐธรรมนูญใหม่ โดยประชาชน นับตั้งแต่ยังเป็น      ร่างรัฐธรรมนูญในปี ๒๕๕๙ ด้วยซ้ำไป ถึงแม้ว่าข้อเรียกร้องของพวกเราจะถูกขัดขวาง บิดเบือน ใส่ร้ายป้ายสีเพื่อเป็นข้ออ้างในการไม่ยอมเขียนรัฐธรรมนูญใหม่ แต่พวกเราก็มิได้หวั่นไหว   

เมื่อมีการทำประชามติ พวกเราก็ออกมารณรงค์ให้กาเห็นชอบและชัยชนะ ในการทำประชามติ         ก็เป็นแรงผลักดันให้พวกเรายังคงมุ่งมั่นที่จะเขียนรัฐธรรมนูญใหม่ต่อไป  แม้ว่าพวกเราจะเป็นเพียงฟันเฟืองตัวเล็กๆ ก็ตาม และเราต้องขอชื่นชมเพื่อนมิตรจำนวนไม่น้อยที่เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการผลักดันเรื่องนี้  หากไม่มีพวกเขาเหล่านั้น ก็คงไม่คืบหน้ามาถึงขนาดนี้ และอุปสรรคที่สำคัญสำหรับพวกเรา ก็คือคำวินิจฉัย  ของศาลรัฐธรรมนูญ ที่ไม่ยอมให้พวกเราเลือกผู้ร่างรัฐธรรมนูญโดยตรง ทั้งที่อำนาจอธิปไตยนั้นเป็นของประชาชน ไม่ควรจะใช้ข้ออ้างหรือข้อจำกัดใดๆ มาลิดรอนอำนาจของประชาชน

เนื่องในวันนี้เป็นวันอภิวัฒน์สยามพวกเราจึงขอประกาศว่าพวกเราจะเดินหน้าเขียนรัฐธรรมนูญใหม่ของประชาชน โดยประชาชน เพื่อประชาชน ให้เป็นไปตามหลัก ๖ ประการที่คณะราษฎรได้เสนอไว้   และขอเรียกร้องให้พรรคการเมืองทุกพรรค รวมทั้งวุฒิสภา ร่วมมือกันแก้ไขรัฐธรรมนูญ เพื่อให้มี สสร. ที่มาจากการเลือกตั้งของประชาชน เป็นผู้เขียนรัฐธรรมนูญใหม่ต่อไป    

ประชาธิปไตยที่กินได้  การเมืองที่เห็นหัวคนจน 

สมัชชาคนจน

๒๔ มิถุนายน ๒๕๖๙ 

 เวลาย่ำรุ่ง